أجيال الشاى باللبن

مع انى ما بطيقش الشاى باللبن سواء المشروب او الحياه عامة اللى ملامحة مش واضحة و بفضل اتكلم كتير و لازم الواحد يكون مُحدد و بتاع و شاى بالنعناع, بس لما بالصدفة امبارح مسكت الجريدة القومية المنيلة بتاعتنا و قريت الكلام اللى كتبينوه عن نجيب باشا محفوظ فى عيد ميلاده اللى مش عارف كام كده. كان عمال بيحكى انه فضل يعربد (نسوان بأه و مسخره) على حد تعبيره "العربده الكامله" يعنى زى الجريمة الكاملة كده و بعدين بأه لما وصل من العمر أرذله (42 عام من السيكو بيكو المتين) قرر انه يتجوز بتقوله ايه يا ولاد يتجوز (كنت هاشخ* له) المهم المعلم بأه كاتب انه تزوج من السيده حرمه اللى شاف فيها نموزج الست اللى هاتعرف تساعده على الكتابه و التركيز فى عمله و تراعى بيته و خلال حكاياته عن الحب الحب و الشوق الشوق من ايام ما كان عمره 9 سنين ما جبش سيرت مراته لدرجة انه قال ان اعظم قصه حب حصلتله و هوه عنده 17 سنه لما اعد يعاكس واحده فى المترو (اظاهر انها كانت جامدة) و بعد كل الكلام ده ال * راميط بتوع صفحة المرأه فى الاهرام افاضوا فى القول ان نجيب محفوظ انصف المرأه و مش عارف ايه كد الصراحه أحييييييييييييييه يعنى بس ده مش موضوعنا.

المهم انا بعد ما قريت الكلام اللى كنت عارفه قبل كده لأنى من عشاق كتابات نجيب محفوظ بس الكلام داس على الجرح أهى هيه دى الناس اللى مابتحبش الشاى باللبن و الا بلاش الصراحه يعنى نموزج. الراجل لما قال يا حب و عواطف مشى مع بنات و قابل و كتب جوابات و عذابات الحب و لما قال يا مسخرة نام مع نسوان و شرب و عربد و حشش و اتكيف و لما قال يا تمرد قال مفيش ربنا و رفض المبدأ من أساسه و بعدين قال يا توبه تاب و اناب و اصلح و صلى و كتب صوفى و اقترب لما رأى الإيمان الكامل و لما قال يا هدايه اتجوز.

اما احنا بقى الجيل المبارك اللى اتعرفنا على الحب عن طريق القصص و الروايات و الافلام و رنات الموبيل و عرفنا الجنس من خلال الافلام و الصور و العادة السريه وعرفت الدين من الشرايط و الداعية العصرى حتى لما جينا نتمرد قلك ربنا .. ربنا حلو و موجود بس النبى ده مش عارف ايه و اللى قلك ربنا موجود بس انا مش عاوز انفذ كلامه او فى قصور مش عارف كده فى ايه. المهم انه مافيش حد عاش التجربة لأخرها أو راح لأسود أو أبيض كله عايش فى منطقة ضبابيه غير محدده المعالم. محدش عاوز يفتح باب أى من الاتجاهين كله واقف فى منطقة الشاى باللبن الاعظم عمال يجري يوارب الباب الشمال شويه و يتفرج على العالم المسحور و اللذيذ و بعدين حاجه كده جواه تنأح عليه يقوم جاى جرى قافل الباب و يجرى يوارب الباب اليمين و يتفرج شويه و روحه تستريح و يعيش لحظه نقاء و شفافيه و بعدين روحه تمل و يفضل على الحال ده لا هوه محصل لا ده و لا ده و مكتفى بكوباية الشاي بالبن اللى معاه.